Melis Behlil onderzocht buitenlandse regisseurs uit het blockbustertijdperk in Hollywood. Toen Hollywood globaliseerde, bleek dat bestaande paradigma’s die zich - om politieke of economische redenen - op emigratie baseren, niet langer functioneerden. Daarom onderzocht Behlil de grotere debatten over burgerschap, over de nieuwe transnationale kapitalistische klasse en de beweging van menselijk kapitaal in een gemondialiseerde wereld. Deze begrippen paste ze toe op Hollywood. Ze stelt dat de huidige stromen filmtalent zich ontwikkelen in een patroon dat parallel loopt met andere gebieden waarbij menselijk kapitaal is betrokken. In de laatste decennia zijn Hollywoodstudio’s immers onderdeel geworden van grotere mondiale conglomeraten, die niet alleen belangen hebben in andere media, maar ook in elektronica en overige industrieën. Behlil beargumenteert dat Hollywood moet worden gezien als een merk, net als veel andere diensten en bedrijven, en dat de mondiale regisseurs slechts actoren binnen dit netwerk van conglomeraten zijn. De filmmakers lijken in dat netwerk meer op het mobiel menselijk kapitaal dat door huidige internationale bedrijven wordt aangewend, dan dat zij aan ‘émigré’-regisseurs van de vroegere decennia doen denken.