Bewoners van achterstandswijken en lokale gezondheidsorganisaties zouden meer betrokken moeten worden bij de wijkgerichte aanpak om gezondheidsverschillen tussen bevolkingsgroepen te verminderen. Dat concludeert Melanie Schmidt in haar evaluatie van het Haagse programma ‘Gezondheidsachterstand moet wijken' tussen 2003 en 2006. Zij onderzocht wat belangrijk is voor het slagen van een dergelijke aanpak, waarvan het uiteindelijke doel is om het verschil in gezondheidstoestand en levensverwachting tussen mensen met een lage en een hoge sociaal economische status te verkleinen. Het verkrijgen van politieke prioriteit, het betrekken van lokale organisaties en het inspelen op behoeftes van de wijkbewoners lijken belangrijke factoren. Zo werden in Den Haag bijvoorbeeld lokale organisaties gemobiliseerd met wijkactiebudgetten. Daarnaast werden bewoners betrokken via interventies zoals Bewegen Op Recept, waarbij huisartsen patiënten met een recept konden doorverwijzen naar een beweegprogramma.