Als-dan-zinnen zijn al eeuwenlang een fascinerend onderwerp van gesprek. ‘Als Brown de verkiezingen wint, dan gaat Smith met pensioen' klinkt als een zin waar je het mee eens kunt zijn. Hetzelfde geldt voor de zin ‘Als Smith overlijdt voor de verkiezingen, dan wint Brown.' Niemand zal echter willen verdedigen ‘Als Smith overlijdt voor de verkiezingen, dan gaat Smith met pensioen.' Terwijl dit toch een logische gevolgtrekking is uit de eerste twee als-dan-zinnen. Bovendien, waarom zeggen mensen: ‘als je honger krijgt, dan staan er koekjes op de kast' - die koekjes staan er toch of je nu honger hebt of niet? En waarom zijn politici zo huiverig voor een hypothetische vraag? (‘Mevrouw Halsema, als GroenLinks niet zou bestaan, op welke partij zou u dan stemmen bij de komende Europese verkiezingen?'). Binnen het vakgebied van de logica begon het onderzoek naar de betekenis als-dan-zinnen ongeveer 350 jaar voor Christus en de discussie hierover duurt nog steeds voort. Ook taalkundigen buigen zich al decennialang over de betekenis van de als-dan-constructie. Janne Maaike Gerlofs bestudeerde met ruggensteun van deze tradities de als-dan-zin vanuit een gebied waarin als-dan-zinnen een belangrijke rol vervullen: als onderdeel van argumentatie. Als-dan-zinnen die in discussies worden gebruikt, zijn pas echt goed te beoordelen wanneer gekeken wordt naar de functie die de uitspraak in argumentatie vervult.
