Betrokken gever doneert € 500.000 voor studie naar anti-verslavingsmedicijn

11 november 2010

Een betrokken gever heeft een half miljoen euro gestoken in een Fonds op Naam binnen het Amsterdams Universiteitsfonds, bedoeld voor een wetenschappelijke studie naar het effect van een medicijn op alcoholverslaving. UvA-hoogleraar Ontwikkelingspsychopathologie prof. dr. Reinout Wiers leidt het onderzoek.

Een betrokken gever heeft een half miljoen euro gestoken in een Fonds op Naam binnen het Amsterdams Universiteitsfonds, bedoeld voor een wetenschappelijke studie naar het effect van een medicijn op alcoholverslaving. UvA-hoogleraar Ontwikkelingspsychopathologie prof. dr. Reinout Wiers leidt het onderzoek.

De gulle gever, die anoniem wenst te blijven, kwam enige tijd geleden in aanraking met het boek ‘Het einde van mijn verslaving' van Olivier Ameisen. Ameisen, een briljant cardioloog én alcoholverslaafde, beschrijft in het boek hoe hij de ene na de andere mislukte therapie volgt en uiteindelijk stuit op wetenschappelijke artikelen over het effect van baclofen op verslaving. Het grootste deel van deze artikelen gaat om dierstudies, maar dat weerhoudt Ameisen er niet van om de proef op de som te nemen. Hij probeert het medicijn, een spierverslappend middel bedoeld voor patiënten met angststoornissen, zelf en schrijft zichzelf steeds hogere doses voor. Op een gegeven moment blijft het verlangen naar alcohol achterwege, en geneest hij na vele jaren van zijn verslaving.

Weinig medicatie voorhanden

De Nederlander die later het fonds zou oprichten, ondersteunde de oproep van Ameisen in zijn boek dat de werking van het middel nu ook uitgebreid wetenschappelijk te laten onderzoeken. 'Probleem daarbij is dat het patent al lang van het middel af is en dat de farmaceutische industrie er dus geen geld meer mee kan verdienen. Behalve begaan met het onderwerp is de gever ook bemiddeld. Hij was bereid om er een flink bedrag voor uit te trekken.'
Het onderzoek wordt uitgevoerd in samenwerking met de SolutionS verslavingskliniek, die het onderzoek ook ondersteunt. Wiers noemt het onderzoek naar het middel klinisch relevant en theoretisch interessant, helemaal omdat er erg weinig medicatie voorhanden is tegen (alcohol)verslaving.

Voorspellen bij wie het middel werkt

Wiers begint met een simpele studie waarbij het medicijn in oplopende doses aan alcoholverslaafde proefpersonen wordt gegeven; een placebogroep ontvangt tegelijkertijd een nepmedicijn. Tijdens het onderzoek bestudeert Wiers ook de effecten van het medicijn op verschillende genotypen. ‘Daardoor hoop ik straks te kunnen voorspellen voor welke genotype het middel wél, en voor welke groep het niet werkt. Het zou bijvoorbeeld zomaar kunnen dat alleen alcoholverslaafden met angstproblemen baat hebben bij het medicijn, dat oorspronkelijk is geregistreerd als middel tegen angststoornissen.'

Gewoon onderzoek

Hoewel de financiering van het onderzoek zeker uniek te noemen is, verschilt de uitwerking ervan niet van een door bijvoorbeeld NWO gesubsidieerde studie, benadrukt Wiers, die in januari 2011 met het onderzoek start. ‘We zetten de studie op volgens de normen die passen bij hoogwaardig wetenschappelijk onderzoek. De geldschieter staat hier volledig achter en accepteert dat hij geen invloed kan uitoefenen op de uitkomsten ervan.'

Een Fonds op Naam is een apart deelfonds binnen het Amsterdams Universiteitsfonds waarmee een donateur voor langere termijn een specifiek doel kan dondersteunen. Het Amsterdams Universiteitsfonds beheert zo'n vijftig deelfondsen met een gezamenlijk vermogen van ruim 10 miljoen euro.

Auteur: Esther van Bochove, FMG Communicatie

Gepubliceerd door  Faculteit der Maatschappij- en Gedragswetenschappen