Het einde van de Geesteswetenschappen 1.0

Computationele en Digitale Geesteswetenschappen

14dec2012 16:00

Oratie

De technologische ‘turn’ heeft de geesteswetenschappen diepgaand veranderd. Digitaal gegenereerde en ontsloten corpora op het gebied van taal, literatuur, filosofie, kunst en muziek stellen onderzoekers in staat patronen en motieven te ontdekken die nieuwe wetenschappelijke vragen en toepassingen mogelijk maken.

De geesteswetenschappen lijken daarmee een andere richting te zijn ingeslagen. Ooit waren de geestes- en natuurwetenschappen één en ongedeeld. In de loop van de negentiende eeuw zijn ze echter uit elkaar gegroeid. De introductie van technologie heeft deze twee takken van wetenschap op hernieuwde wijze bij elkaar gebracht. Dit heeft geleid tot een nieuw vakgebied dat bekend staat als digital humanities.

Vragen die tot voor kort onbeantwoordbaar leken, zoals ‘Zijn er universele principes in literatuur?’ en ‘Bestaan er regelmatigheden in de loop van de geschiedenis?’ kunnen nu worden opgelost. De digitale benadering heeft de geesteswetenschappen op spectaculaire wijze veranderd en maakt onverwachte toepassingen mogelijk, betoogt Rens Bod in zijn oratie. Wat betekenen deze ontwikkelingen voor de traditionele visie op de humaniora? En wat is de plaats van de typisch geesteswetenschappelijke ‘kritische reflectie’ in deze digitale revolutie?

 

Dhr. L.W.M. Bod, hoogleraar Computationele en Digitale Geesteswetenschappen: Het Einde van de Geesteswetenschappen 1.0.

Gepubliceerd door  UvA Persvoorlichting