In de zomer van 1998 was ik op zoek naar een stageplaats en kwam ik bij het KNMI terecht. Ik ben mijn hele leven al gek van het weer en sinds 1991 beheer ik mijn eigen weerstation. Ik ben me op het KNMI bezig gaan houden met het opstellen van een back-up model voor windmeetmasten op Schiphol, waar een zestal windmeetmasten staat opgesteld om piloten van de meest actuele windinformatie te kunnen voorzien. Aangezien het wel eens voorkomt dat een windmeetmast om wat voor reden dan ook niet functioneert, is het belangrijk dat op basis van de wel beschikbare masten betrouwbare informatie over de wind gegeven kan worden. Met een vrij geavanceerd wiskundig model heb ik aan dat probleem gewerkt.

Na mijn stage kon ik meteen bij het KNMI aan de slag als ‘onderzoeker windstatistiek’. Ik maak deel uit van een project waarbij het KNMI de windinput levert voor golfmodellen die weer worden gebruikt om, onder andere, dijkhoogtes te kunnen bepalen. Mijn aandeel binnen het project is het bepalen van de hoogte van windsnelheden die gemiddeld eens per 10.000 jaar voorkomen. Ik doe dit werk binnen de sector Waarnemingen en Modellen.

De speerpunten van het KNMI zijn tegenwoordig onder meer de verantwoordelijkheid voor berichtgeving betreffende maatschappijontwrichtend weer en een belangrijk centrum zijn voor kennis en expertise op het gebied van weer en weermodellen. Ook vooraanstaand onderzoek aangaande klimaatveranderingen is een van de speerpunten van het KNMI.

Inmiddels zit ik helemaal in het wereldje van de statistiek van extreme waarden en heb ik ontzettend veel geleerd. Met mijn opleiding statistiek kom ik in mijn werk voldoende aan mijn trekken. Omdat ik binnen mijn afdeling de enige statisticus ben, word ik een beetje gezien als ‘huisstatisticus’. Soms wekt dit te hoge verwachtingen, maar toch bevalt die status mij wel. Tot slot nog even voor de duidelijkheid: nee, ik kom niet met mijn hoofd op de televisie om het weerbericht te presenteren!