Sinds eind jaren tachtig wordt onderzoek gedaan naar moeders en hun baby's die in de buurt van verbrandingsovens woonden waar veel dioxine werd uitgestoten. Marike Leijs onderzocht de betreffende kinderen toen ze in de puberteit waren (14 tot 19 jaar). Ze vond onder andere verstoringen in de suikerhuishouding, het afweersysteem, de longfunctie en de schildklierwerking. Ook zag ze vaker gedragsproblemen en hadden de meisjes een vertraagde borstontwikkeling. Leijs concludeert dat ook bij zeer lage blootstelling aan dioxines en geringe waarden in het bloed lichamelijke effecten zijn te vinden.