Voor de beste ervaring schakelt u JavaScript in en gebruikt u een moderne browser!
Je gebruikt een niet-ondersteunde browser. Deze site kan er anders uitzien dan je verwacht.

De verhouding tussen de Europese Unie en de nationale welvaartsstaten is mank, stelt universiteitshoogleraar Frank Vandenbroucke in zijn oratie. ‘Met name de realiteit van de muntunie dwingt ons om deze verhouding te herbekijken’, aldus Vandenbroucke, ‘want de huidige architectuur blijft immers grote risico’s in zich dragen’

Kerngegevens van evenement Sociaal beleid in EU: Naar een unie van welvaartsstaten
Datum 1 juni 2016
Tijd 16:00
Locatie Aula - Oude Lutherse kerk
Ruimte Locatie
graag voor gebuik overleggen met UvA Persvoorlichting, te: 2695.
Fotograaf: Jeroen Oerlemans

Alle bestaande muntunies in de wereld centraliseren - in meerdere of mindere mate - specifieke functies van het sociale beleid. Het gaat met name om functies die te maken hebben met sociaaleconomische stabiliteit, zoals werkloosheidsverzekeringen. Alleen de Europese muntunie centraliseert niet. In vergelijking met de Verenigde Staten en Canada organiseert de Europese muntunie méér solidariteit binnen de afzonderlijke lidstaten, maar veel minder solidariteit tussen de lidstaten onderling. Vandenbroucke: ‘Deze paradox is niet houdbaar. Een uitweg zoeken leidt tot een ingewikkelde puzzel van soevereiniteit, solidariteit en onderling vertrouwen. De complexiteit van deze puzzel mag niet onderschat worden, maar hem niet oplossen is een strategie met hoge risico’s. Een neveneffect van de onopgeloste puzzel is dat toekomstgerichte heroriëntaties van de Europese welvaartsstaten eerder moeilijker worden dan gemakkelijker.’

Het perspectief of de oplossing is volgens Vandenbroucke niet een ‘Europese welvaartsstaat’, en ook niet het ‘teruggeven van nationale soevereiniteit aan de lidstaten’. In plaats daarvan bepleit hij een unie van welvaartsstaten die de deelnemende staten in sommige van hun sleutelfuncties ondersteunt, en waarin de lidstaten ook doelstelling overeenkomen.  

Deze oplossing veronderstelt dat de Unie op het niveau van de Eurozone een omgeving creëert voor de nationale welvaartsstaten, die specifieke functies van de nationale welvaartsstaten ondersteunt en coördineert. ‘Het gaat om stabilisatie en de rol die werkloosheidsverzekeringen daarin spelen, maar ook om een gemeenschappelijke gerichtheid op investeringen in menselijk kapitaal. Een succesvolle ‘unie van welvaartsstaten’ veronderstelt wel een consensus over de richting die het Europese sociale model uit moet en het organiseren van onderlinge solidariteit. Deze boodschap gaat op het eerste gezicht in tegen de stroom, maar sluit aan bij actuele ontwikkelingen en debatten in de Europese Unie’, aldus Vandenbroucke.

Prof. dr. F.I.G. Vandenbroucke, universiteitshoogleraar: Sociaal beleid in een muntunie: puzzels, paradoxen en perspectieven.

Aula - Oude Lutherse kerk

Ruimte Locatie

Singel 411
1012 XM Amsterdam