Voor de beste ervaring schakelt u JavaScript in en gebruikt u een moderne browser!
Je gebruikt een niet-ondersteunde browser. Deze site kan er anders uitzien dan je verwacht.

Gerard Muijzer stelt, in het eerste deel van deze dubbeloratie, dat het bestuderen van microbiële levensgemeenschappen met behulp van een systeembiologische benadering ons volledig inzicht kan geven in de interacties tussen bacteriën en hun milieu. Corina Brussaard betoogt in het tweede deel dat virus-geïnduceerde sterftesnelheden van microbiële gastheren moeten opgenomen worden in ecologische modellen en competitie-experimenten.

Kerngegevens van evenement Naar nieuwe inzichten in de microbiële systeemecologie en virale ecologie
Datum 7 juni 2013
Tijd 16:00
Locatie Aula - Oude Lutherse kerk
Ruimte Locatie
dr. G. (Gerard) Muyzer
Dhr. prof. dr. G. Muijzer. Foto: Jeroen Oerlemans.

Gerard Muijzer

Microbiële ecologie bestudeert de interacties van bacteriën met andere organismen en met hun milieu. Microbiële ecologie wordt echter voornamelijk gedreven door het ontwikkelen van nieuwe technieken om de microbiële diversiteit te beschrijven, en niet zo zeer gedreven door het testen van theorieën.

Muijzer pleit voor een meer verklarend type onderzoek door gebruik te maken van een systeembiologische benadering ('microbiële systeemecologie'), waarbij de resultaten die verkregen worden uit experimenten gebruikt worden voor het maken van wiskundige modellen. Deze modellen zullen nieuwe hypotheses oproepen, die getest zullen worden in nieuwe experimenten. Alleen deze benadering zal leiden tot een volledig inzicht in de interacties van bacteriën met andere organismen en hun milieu, en op den duur tot een voorspelling van deze interacties.

Dhr. prof. dr. G. Muijzer, hoogleraar Microbiële Systeemecologie: Microbiële Systeemecologie: van beschrijvend naar verklarend onderzoek.

mw. prof. dr. Corina Bussaard, medewerker FNWI, hoogleraar Viral ecology
Mw. prof. dr. C.P.D. Brussaard. Foto: Jeroen Oerlemans.

Corina Brussaard

Mariene virale ecologie geeft een nieuwe impuls aan onderzoek naar biodiversiteit en ecosysteem functioneren. Virus-geïnduceerde sterftesnelheden van de microbiële gastheren moeten opgenomen worden in ecologische modellen en competitie-experimenten, betoogt Brussaard.

Virussen, de kleinste en in aantal meest voorkomende biologische entiteiten, vertegenwoordigen de grootste bron van (nog grotendeels onontgonnen) genetische diversiteit op aarde. Over het algemeen denkt men bij virussen direct aan ziekte. Echter, virusactiviteit heeft een scala aan bijkomende ecologische effecten op onder meer de competitie en biodiversiteit van soorten, co-evolutie, voedselketenefficiëntie en bio-geochemische elementcycli (bijvoorbeeld koolstof, fosfaat en stikstof).

De oceanen en zeeën bevatten zo’n 1030 (1 met 30 nullen) virussen, met naar schatting 1029 infecties per dag. Dit resulteert in een miljard ton organische koolstof dat per dag vrijkomt bij de sterfte van de meestal eencellige gastheren. Hoe precies en in welke mate deze virus-geïnduceerde processen bijdragen aan ecosysteemstabiliteit en -draagkracht is nog grotendeels onbekend. Recente bevindingen tonen de noodzaak aan van meer (interdisciplinair) virusonderzoek voor een beter inzicht in de consequenties van klimaatverandering en antropogene invloeden op het functioneren van aquatische ecosystemen wereldwijd.

Mw. prof. dr. C.P.D. Brussaard, bijzonder hoogleraar Viral Ecology: Marine Viruses – nanodrivers of life.

Aula - Oude Lutherse kerk

Ruimte Locatie

Singel 411
1012 XM Amsterdam

Deelname

Toegang vrij.
Het deel van Muijzer begint om 16.00 uur; dat van Brussaard om 16.30 uur.