Voor de beste ervaring schakelt u JavaScript in en gebruikt u een moderne browser!
Switch to English

Een gemengd huwelijk heeft een grotere kans van slagen als de partners onderlinge verschillen weten te overbruggen. Culturele integratie wordt daarbij niet per definitie bevorderd. Dat stelt Leen Sterckx in haar onderzoek naar jonge Turkse en Marokkaanse Nederlanders die een gemengd huwelijk sluiten. Sterckx promoveert op dinsdag 7 oktober aan de Universiteit van Amsterdam.

Leen Sterckx

De meeste Nederlanders van Turkse en Marokkaanse afkomst zoeken een partner binnen eigen kring. Sterckx richtte zich op degenen die dit patroon doorbreken. Door 28 gemengde stellen te interviewen, probeerde ze te achterhalen hoe gemengde huwelijken de grootste kans van slagen hebben.

Gemengd stel overbrugt verschillen

In de huidige Nederlandse samenleving worden gemengde stellen vooral geconfronteerd met verschillen tussen autochtoon en 'niet-westers', en tussen niet-moslim en moslim. ‘De slagingskans van een gemengd huwelijk is het grootst als de partners zichzelf, elkaar en hun omgeving ervan weten te overtuigen dat deze verschillen overbrugbaar zijn,’ stelt Sterckx. ‘De partners doen dit door te zoeken naar overeenkomsten en verschillen te compenseren. Dit blijkt het duidelijkst als een man of vrouw zich bekeert tot de islam, als de partner ook moslim is. Een andere manier om verschillen te overbruggen is door niet-Nederlandsheid te accentueren. Verschillende van de niet-Turkse of niet-Marokkaanse partners in het onderzoek zijn zelf kinderen uit een gemengd huwelijk. Zij geven aan dat ze zich door hun uiterlijk en opvoeding niet ‘100% Nederlands’ voelen en daarom niet erg verschillen van hun partner.’

Eilandliefde

Uit het onderzoek van Sterckx blijkt dat wanneer verschillen tussen de partners kleiner worden, negatieve reacties van familie en vrienden ook afnemen. Dit betekent echter niet automatisch dat culturele integratie ook wordt bevorderd. Binnen de relatie ontstaat meer gemeenschappelijkheid, maar het verschil met de buitenwereld wordt juist benadrukt. Een geïnterviewde autochtone Nederlandse vrouw, gehuwd met een Turkse man, noemt haar relatie ‘eilandliefde’: ‘Van dat eilandje in het midden, waar wij samen zijn gaan wonen, moeten we steeds heen en weer varen naar ons eigen ‘vasteland’. Als we bezoek hebben lopen we tegen veel meer problemen en verschillen op.’

Van familie- naar vriendennetwerk

Voor het slagen van het huwelijk hebben stellen ook veel baat bij een nieuw sociaal netwerk – buiten het netwerk waarin ze opgroeiden – dat openstaat voor en steun biedt aan een gemengd huwelijk. Dikwijls betekent dit een verschuiving van het eigen familienetwerk naar een vriendennetwerk. 

Promotiedetails

Mw. L. Sterckx: Trouwen met een vreemdeling. Afstand en nabijheid in de relaties van 'Turken' en 'Marokkanen' in een gemengd huwelijk. Promotoren zijn prof. dr. J.C. Rath en prof. dr. M.L.J.C. Schrover (LU).

Tijd en locatie

De promotieplechtigheid vindt plaats op dinsdag 7 oktober om 10.00 uur.

Locatie: Agnietenkapel, Oudezijds Voorburgwal 229-231, Amsterdam.