Voor de beste ervaring schakelt u JavaScript in en gebruikt u een moderne browser!
EN
Over de Universiteit

Julia Schuring

Julia Schuring

Wie: Julia Schuring (1996)
Studie: Bachelor Natuur- en Sterrenkunde
Eerste baan: Servicemedewerker bij Pathé Tuschinski
Favoriete plek op de UvA: De bibliotheek op Science Park, waar het altijd redelijk rustig is. Je hebt er uitzicht over een watertje en op de snelweg, dat is heel rustgevend.
Onmisbaar: Wiskundig inzicht en motivatie

Mooie verhalen

'Nooit had ik verwacht dat ik Natuur- en Sterrenkunde zou gaan studeren. Mijn familie is niet universitair geschoold en bovendien vond ik natuurkunde op de middelbare school verschrikkelijk. Jarenlang kreeg ik les van een docent die weinig liefde had voor zijn vak. Hij rolde zijn kar met een oude vierkante televisie erop voor de klas en liet video’s zien over natuurkunde in de jaren ‘80. Dodelijk saai en oninteressant. Toen ik in de zesde klas zat, kwam er een nieuwe docent die ook lesgaf aan de Universiteit Leiden. Stukken jonger en duizend keer enthousiaster. Hij liet ons zien wat natuurkunde écht was, waar formules vandaan kwamen, wat de geschiedenis van de wetenschap was. Hij vertelde zulke mooie verhalen dat ik alleen maar dacht: dit is precíes wat ik wil weten.'

Sterrenkunde

'In eerste instantie wilde ik alleen Sterrenkunde studeren. Ik was daarin geïnteresseerd geraakt door documentaires op Netflix en door de serie Cosmos van Neil deGrasse Tyson. Het is menselijk om je af te vragen waar we vandaan komen en wat er nog meer is. Je staat op een zomeravond buiten, kijkt omhoog, beseft hoe klein je bent en vraagt je af wat al die miljarden sterren zijn. Sterrenkunde gaat over het allergrootste – het heelal en de kosmos, maar ook over het allerkleinste: de atoomfysica. Het is eigenlijk een onderdeel van natuurkunde - een extreme versie ervan. Er komt heel veel massa, licht of gas bij kijken - of juist heel weinig. En Sterrenkunde is niet alleen maar sciencefiction, het kan ook handig zijn voor bijvoorbeeld het oplossen van de klimaatproblematiek. De zon fuseert waterstof: daaruit komt veel energie vrij - en weinig slechte stoffen. Als we dat op aarde zouden kunnen, zouden we nooit meer fossiele brandstoffen nodig hebben.'

'Natuurkunde lijkt een jongensstudie, maar gelukkig raken steeds meer meisjes geïnteresseerd.'

Gecombineerde opleiding

'Natuur- en Sterrenkunde in Amsterdam is een gecombineerde opleiding. Ik vond dat aantrekkelijk klinken, omdat ik ook nog erg geïnteresseerd was in natuurkunde. Tijdens de studie kun je kiezen uit vakken van beide richtingen. In het eerste jaar volg je vooral inleidende vakken, leer je de basis van de natuurkunde, de kwantummechanica, de trillingen-golfoptica, de wetten van Newton. In het tweede jaar ga je dieper in op de vakken die je interessant vindt: als je in het eerste jaar ontdekt dat je Sterrenkunde het leukst vindt, kun je je keuzeruimte in je tweede jaar daarmee vullen. Uiteindelijk bleek Natuurkunde me toch meer te boeien dan Sterrenkunde en koos ik ervoor die richting in te slaan. Het derde jaar bestaat alleen uit keuzeruimte. Je kunt er dan ook voor kiezen om minors te volgen in hele andere vakgebieden, zoals filosofie of geschiedenis. Ik weet nog niet precies welke minor ik volgend jaar ga doen, maar ik neig nu naar Privacystudies.'

Nacht op het dak

'Op het dak van Science Park staan twee enorme telescopen. Als je aan komt fietsen, zie je ze meteen, de grote koepels bovenop het gebouw. Dat zijn de beste optische telescopen van Nederland, speciaal bedoeld voor de studenten, van eerstejaars- tot masterstudenten. Als je de telescopen nodig hebt voor je onderzoek, kun je een nacht op de universiteit blijven en er gebruik van maken. In het eerste jaar deden we ‘een nachtje op het dak’ als practicum, heel tof. Onder dat dak op Science Park zitten de natuurkundige, wiskundige en biologische onderzoeksinstituten van de universiteit. Ook zit daar het API, het Anton Pannekoek Instituut voor astronomie, dat onderzoek doet op het gebied van sterrenkunde en kosmologie. De onderzoekers die daar werken, zijn ook onze professoren. Die nabijheid maakt dat de opleidingen verweven zijn met het meest actuele onderzoek.'

'Het is menselijk om je af te vragen wat er nog meer is.'

Joint degree

'De opleiding Natuur- en Sterrenkunde is een joint degree, een samenwerking tussen de UvA en de VU. Het idee is dat je deels les krijgt op de UvA en deels op de VU. Je krijgt daardoor les van de beste docenten van beide universiteiten, je kunt gebruikmaken van de bibliotheken van zowel de VU als de UvA en je hebt extra veel vakken om uit te kiezen voor je keuzeruimte. De studie is onderzoeksgericht, je leert bijvoorbeeld al in het eerste jaar van je studie hoe je wetenschappelijk verslag moet doen, dat vind ik heel cool. Het praktische deel van de studie is vooral gericht op experimenteel onderzoek.  De practica zijn van hoge kwaliteit, onder andere door de expertise van de onderzoekers van beide universiteiten.'

Steeds meer meisjes

'Natuur- en Sterrenkunde staat bekend als een jongensstudie, maar gelukkig raken steeds meer meisjes geïnteresseerd in het vakgebied. Er is, onterecht, weinig representatie van vrouwen in de wetenschap. Documentaires over natuurkunde gaan altijd over Einstein of Maxwell, oude mannen met brillen. Dat zorgt ervoor dat vrouwen minder snel denken aan een studie als Natuurkunde. Zelf merk ik gelukkig nauwelijks meer dat er veel jongens in mijn jaar zitten. Het valt me wel op dat de meisjes vaker aanwezig zijn. Ze werken meer samen en zijn heel gemotiveerd, misschien juist omdat ze eerder dan jongens denken dat ze het niet kunnen.'

'Hoe meer je weet, hoe meer vragen je hebt.'

De grote levensvragen

'Ik wil een master doen die GRAPPA heet: Gravitation, Astro-, and Particle Physics. Je leert daarin over deeltjesfysica, zwaartekracht en zwaartekrachtsgolven. We worden opgeleid tot onderzoeker, maar ik heb tijdens mijn studie ontdekt dat ik niet per se het onderzoeksveld in wil. Het lijkt me leuker om natuurkundige kennis in de maatschappij te brengen. Denk aan wat Robbert Dijkgraaf doet op televisie: toegankelijke, interessante colleges geven voor mensen die geen wetenschapper zijn. Ik merk elke dag dat mensen natuurkunde boeiend vinden, ook als ze er niks van begrijpen. Misschien doordat natuurkunde ook wel iets spiritueels in zich heeft. Het gaat over de grote levensvragen. Waar komen we vandaan, wie zijn we, wat is leven? In de natuurkunde proberen we die dingen wetenschappelijk te benaderen en te verklaren met feiten en onderzoek. Als je Natuurkunde gaat studeren, denk je dat je achter alle antwoorden komt. Maar ik heb ervaren dat hoe meer ik weet, hoe meer vragen ik heb.'

Assertieve studenten

'Je neemt als student de identiteit van je opleiding en van je universiteit een beetje over, in mijn geval dan van twee universiteiten. Ik merk dat de studenten hier best eigenwijs zijn. Dat komt denk ik omdat we worden uitgedaagd om voor onszelf te denken, om verder te kijken dan alleen dat wat je wordt geleerd. Om brutale vragen te stellen. Ik vind het contact met de docenten fijn, je leert samenwerken met de mensen die al langer in het vakgebied meelopen. Misschien dat dat ook bijdraagt aan de assertiviteit van studenten. Amsterdamse studenten zijn trots op zichzelf en hun universiteit, maar hebben tegelijk een soort anti-houding. Het opstandige hoort erbij.'