Voor de beste ervaring schakelt u JavaScript in en gebruikt u een moderne browser!
EN
Over de Universiteit

Moataz Rageb

Portret van Moataz Rageb

Wie: Moataz Rageb (1987)
Studie: Master Sociologie
Eerste baan: Helpen in mijn vaders restaurant.
Favoriete plek op de UvA: Het Spinhuis, maar dat is helaas niet meer van de UvA. Er heerste daar een fijne huiskamersfeer.
Onmisbaar: Studiegenoten om mee samen te werken en om de stof mee te bespreken.

Documentaires

'Ik heb lang over mijn middelbare school gedaan en mijn eindexamen was in die tijd het ultieme doel waar ik naartoe werkte. Toen het eenmaal bereikt was, viel ik in een zwart gat. Een moeilijke periode, waarin ik niet wist wat ik met mijn leven wilde. Ik nam een jaar rust, waarin ik werkte en veel documentaires keek. Ik merkte dat documentaires over wat mensen beweegt en hoe samenlevingen in elkaar steken me het meest interesseerden. Van dat soort documentaires dacht ik steeds: hier wil ik meer over weten. Eén documentaire was een echte trigger: ik wilde weten hoe de maker ervan tot zijn inzichten en denkwijzen was gekomen. Die documentaire was Century of the Self. De maker, Adam Curtis, had Sociale Wetenschappen gestudeerd. In navolging van Curtis oriënteerde ik me op die studie. Al zoekende op websites van universiteiten kwam ik erachter dat mijn interesses het meest overeenkwamen met het onderzoeksgebied van de Sociologie. In de rankings stond de opleiding Sociologie aan de UvA het hoogst aangeschreven in Nederland. Toen was de keuze snel gemaakt: in 2014 begon ik hier met mijn bachelor.'

Gesocialiseerd

'Een deel van de motivatie om Sociologie te gaan studeren, kwam voort uit mijn wens om mezelf te leren begrijpen. Waarom vond ik het zo belangrijk om mijn middelbare school af te maken? Voor wie deed ik dat? Wilde ik iets bewijzen? Voor wie dan, en waarom? Dat kun je zien als psychologische vragen, maar je kunt er ook op een sociologische manier naar kijken. Als alles alleen maar in je eigen handen ligt, dan zou je controle moeten hebben over alles wat er in je leven gebeurt. Dat is niet zo. Wie mensen zijn, heeft grotendeels te maken met hoe ze zijn gesocialiseerd in de samenleving. Sociologie geeft natuurlijk geen sluitend antwoord op de vraag wat er aan de hand is met jou als persoon. De studie biedt je de tools en de concepten waarmee je op een andere manier naar de samenleving gaat kijken en waarmee je sociale processen beter kunt leren begrijpen. Ik weet nu dat samenlevingen nog veel complexer zijn dan je zou denken. Er is nooit maar één reden tot een gevolg, het zijn altijd meerdere lagen die ten grondslag liggen aan de maatschappij van vandaag. Je kunt een samenleving eigenlijk nooit honderd procent doorgronden.'

'Ik ben gefascineerd door wat mensen beweegt en hoe samenlevingen in elkaar steken.'

Stadssociologie

'In het eerste jaar van Sociologie krijg je vooral les over de grote, klassieke denkers en over hoe zij de traditie van de sociologie hebben gebracht tot waar die nu is. Karl Marx en Max Weber, bijvoorbeeld. De geschiedenis en de ideeën van de sociologie vormen het kader waarmee je begrijpt hoe het hedendaagse sociologisch denken tot stand is gekomen. Daarnaast leer je al snel hoe je sociologisch onderzoek moet doen. In het tweede en derde jaar ga je wat meer specialiseren en krijg je de ruimte de vakken te kiezen die je interessant vindt. Ik koos vakken die in de richting gingen van stadssociologie. Misschien omdat ik een stadskind ben, ik kom uit Amsterdam. Ik wilde de processen die in steden spelen beter leren begrijpen. Voor mijn bachelorscriptie heb ik bijvoorbeeld onderzoek gedaan naar de polaroidverkopers die langs restaurantjes gaan om mensen te vragen of ze een foto willen laten maken. Een paar van die jongens heb ik geïnterviewd en ik ben ook zelf de straat op gegaan als polaroidverkoper. Het was een klein, behapbaar onderzoek. Hun positie in de maatschappij zei niet alleen iets over hen, maar ook over de samenleving waarin zij zich begaven.'

Onderzoek doen

'Tijdens mijn tweede studiejaar begon ik mijn deelname aan het project Vooruit!. Het initiatief is gestoeld op studenten, die een woning krijgen in ruil voor maatschappelijk werk. Tijdens mijn deelname heb ik twee jaar in Amsterdam West gewoond, waar ik onder meer huiswerkbegeleiding gaf en evenementen voor de buurt organiseerde. In mijn directe omgeving kon ik daardoor meteen toepassen wat ik op mijn studie leerde. Je doet tijdens je studie veel onderzoek. Het zoeken van verbinding met de praktijk vind ik daarin belangrijk. Het maakt de stof levend en je kunt meteen iets teruggeven aan de samenleving. Ik hou het meest van kwalitatief onderzoek, dat bijvoorbeeld gedaan wordt door middel van gesprekken, interviews of participatie in het onderzoeksveld. Daar tegenover staat kwantitatief onderzoek, dat gaat over percentages, grote cijfers die voortkomen uit peilingen onder grote groepen mensen. Heel belangrijk, maar daar ligt niet mijn hart. Ik hou ervan de nuances te zoeken en individuele verhalen van mensen te horen en die in bredere contexten te begrijpen. Door te begrijpen wil ik bijdragen aan oplossingen voor maatschappelijke problemen. Sociologen staan er niet om bekend dat ze met oplossingen komen, maar spelen door sociologische analyses af te leveren een belangrijke rol in het proces van het zoeken naar mogelijke oplossingen.'

'Door Sociologie te studeren, heb ik ook beter begrepen hoe ik door mijn omgeving ben gevormd.'

Maatschappelijke studentenbetrokkenheid

'Naast mijn studie onderneem ik veel, omdat ik met mijn kennis een bepaalde impact wil creëren. Ik heb bij Amsterdam United gezeten, het diversiteitsplatform van de UvA, waar ik pleitte voor diversiteitsbeleid. Ook was ik lid van studentenpartij UvAsoc!aal. Als studentassessor heb ik met het college van bestuur vergaderd over hoe bepaalde problemen van studenten in de minisamenleving van de universiteit kunnen worden opgelost. Voor mij is de wisselwerking tussen de kennis en de praktijk waarin je die kunt toepassen heel belangrijk. Ik wil wel onderzoeker worden, maar alleen als mijn onderzoek daadwerkelijk een bepaald nut dient. Ik pleit daarom ook voor meer maatschappelijke studentenbetrokkenheid. Het lijkt me goed als er tijdens de studie al een vertaalslag gemaakt kan worden naar de maatschappij. Dat studenten meerwaarde leren creëren voor de samenleving en op die manier ook een eigen identiteit kunnen ontwikkelen. Want van de samenleving waarin je je bevindt, kun je ook weer leren.'

Academische nieuwsgierigheid

'Om sociologie te studeren, moet je leergierig zijn. Het is een stuk makkelijker om sociologie te doen als je echt geïnteresseerd bent in datgene wat wordt verteld. Als je het alleen doet omdat je een papiertje wil hebben, maak je het jezelf heel moeilijk. Je moet nieuwsgierig zijn. Waarom handelen mensen zoals ze handelen? Vanuit je eigen interesse maak je ook een vertaalslag naar de specialisaties binnen de sociologie die je interessant vindt. Als je de theorie hebt gelezen en besproken met je medestudenten en je bent daarna weer op je fiets onderweg naar huis, dan kun je het meteen zien. Je ziet bepaalde processen, bepaalde motieven van mensen, de tandwielen van de samenleving. De dingen die ik leerde, kon ik meteen aan bepaalde situaties en ervaringen linken. Dat is voor mijn gevoel van belang voor een sociologiestudent, dat je nieuwsgierig bent en die honger naar het begrijpen altijd behoudt.'

'Ik hou ervan de nuances te zoeken.'

International Classroom

'In de master zit ik in een International Classroom. Dat concept bestaat nog niet zo lang en is onderdeel van de internationalisering van de UvA. De International Classroom gaat uit van het idee dat een internationale groep van meerwaarde is voor het leerproces van studenten. Als ik in die klas zit en de dingen die ik leer interpreteer binnen de normen van de Nederlandse samenleving waarin ik opgroeide, dan wordt me een spiegel voorgehouden door de internationale studenten. Die zeggen: ja, dat geldt voor de context van Nederland, maar in Amerika hebben we een heel ander soort samenleving, waar weer andere processen gaande zijn. Je leert dingen daardoor beter in context te plaatsen. Zowel ik, als Nederlandse student, als de internationale studenten leren van elkaar. Het is horizonverbredend. Ik moet zeggen dat mijn eigen ambities ook wat breder zijn geworden door mijn internationale studiegenoten. Je kunt geïnspireerd raken door de internationals, die bijvoorbeeld buitenlandse stages hebben gelopen. Je ziet meer mogelijkheden om je heen. Het is motiverend om te zien welke internationale ervaringen anderen hebben opgedaan.'

Betrokken universiteit

'De UvA is een mooie universiteit. Als je wil kun je er gewoon je studie doen en dan ben je klaar, maar het mooie aan de UvA is dat het wordt gemaakt door de community. Er zijn veel aspecten waar de universiteit nog aan kan werken, maar het mooie is dat we dat samen kunnen doen - studenten, docenten en bestuur. Iedereen kan worden meegenomen in het verbeterproces. Dat gaat niet altijd even snel, maar dat is inherent aan het feit dat er veel mensen betrokken zijn over de besluitvorming over wat de UvA is en waar de universiteit naartoe gaat. Toen ik begon met mijn studie aan de UvA, waren er aspecten waarvan ik dacht dat ze beter konden. En kon ik daar zelf ook aan meewerken en is de UvA ook steeds aan het verbeteren. In de studentenraad, de verschillende commissies waarin ik actief was en als studentassessor heb ik bijvoorbeeld meer diversiteit en maatschappelijke studentbetrokkenheid bepleit.'