Voor de beste ervaring schakelt u JavaScript in en gebruikt u een moderne browser!
EN
Over de Universiteit

Sujet Hashemi Shams

Sujet Hashemi Shams

Wie: Sujet Hashemi Shams (1991)
Studie: Europese Studies en Filosofie
Eerste baan: Afwasser bij een Chinees restaurant
Favoriete plek op de UvA: Het Bushuis, een mooi monumentaal pand
Onmisbaar: Goede contacten met medestudenten, van discussies leer je meer dan uit boeken alleen

Van Afghanistan naar Nijkerk

'Ik ben geboren in Afghanistan. Toen ik vier was, vluchtten mijn ouders met mij naar Nederland vanwege de komst van een islamitisch regime. Mijn ouders zijn wel islamitisch, maar niet streng. Niemand in mijn familie draagt hoofddoeken, bijvoorbeeld, maar door de nieuwe regering werd dat verplicht gesteld. Eenmaal in Nederland verbleven we vier jaar lang in asielzoekerscentra. In die tijd ging ik niet naar school. Pas op mijn achtste, toen we een verblijfsvergunning kregen, kon ik echt meedoen in de maatschappij. Van Amsterdam verhuisden we eerst naar Hilversum en daarna naar Nijkerk, midden in de Biblebelt. Opeens zat ik op een volledig witte, protestants-christelijke school. Dat heeft denk ik veel bijgedragen aan mijn integratie en aan mijn kennis van de Nederlandse taal. ‘s Morgens om acht uur begonnen we de dag met een gebed en een verhaal uit de bijbel – ik deed daaraan mee, ik moest natuurlijk net als ieder ander kind gewoon mijn best doen. Iedere week moest ik een psalm uit mijn hoofd kennen, Pasen en kerst vierden we heel uitgebreid en ook het Wilhelmus zongen we vaak.'

Emancipatie en onderwijs

'Van huis uit was het al vroeg voor me uitgestippeld dat ik naar de universiteit zou gaan. Mijn vader heeft gestudeerd, maar hij heeft door de oorlog zijn studie niet kunnen afmaken. Voor mijn moeder geldt ongeveer hetzelfde. Ik kom uit een hoogopgeleide familie, dus al mijn familieleden van mijn generatie zijn universitair opgeleid. Mijn familie maakte in de tweede helft van de twintigste eeuw een periode mee waarin emancipatie en revoluties een grote rol speelden. Vrouwenemancipatie stond centraal en het werd belangrijk gevonden om te gaan studeren. Mijn familie had liever gezien dat ik arts was geworden, of ingenieur – dat zijn beroepen met status. Ik koos voor de politiek- en filosofisch-economische studie European Studies.'

'Ik vind de UvA een progressieve universiteit, ook op het gebied van diversiteit.'

Meer over Europa

'Europa was het vreemde continent waar ik samen met mijn ouders was beland. Ik was geïnteresseerd en wilde er meer over weten. Dat was een van de redenen waarom ik voor European Studies koos. Het cultureel-maatschappelijke aspect trok me aan, net als het feit dat het een interdisciplinaire studie was. Omdat ik het idee had dat ik ooit nog wel naar het buitenland zou willen, koos ik voor de Engelse opleiding. De diversiteit aan vakken en richtingen die je kunt kiezen binnen Europese Studies maakt de opleiding leuk. In het eerste jaar leer je van alles wat, vanaf het tweede jaar ga je specialiseren. Je kunt dan kiezen tussen vijf richtingen: cultuur en literatuur, Europees recht, Europese economie, Europese geschiedenis en Oost-Europese studies. Ik koos voor Europese economie, maar volgde ook wat vakken van Europese geschiedenis. Omdat de studie best breed is, is het goed om hem aan te vullen met een minor van een vak dat je leuk vindt en waarin je een master zou willen doen. Ik koos voor Wijsbegeerte.'

Wijsbegeerte

'Al eerder had ik een studie Wijsbegeerte overwogen, maar het werd me afgeraden door mijn omgeving. Het vak Wetenschapsfilosofie was een keerpunt: ik vond dat zo interessant dat ik ervoor koos een uitgebreide minor Filosofie te doen, als voorbereiding op een filosofische master. Ik volg nu, naast Europese Studies, bijna de gehele bachelor Wijsbegeerte en ben van plan twee afstudeerscripties te schrijven. Hoewel je misschien anders zou verwachten, is Wijsbegeerte een heel gestructureerde studie. In taalgebruik en denken is de filosofie echt een vrijplaats, er kunnen natuurlijk geen strikte regels worden opgesteld voor de handeling ‘denken’. Toch zijn de teksten van filosofen ongelooflijk geordend. Ik heb het verschil geleerd tussen praktische en theoretische filosofie. Theoretische filosofie gaat over logica en taalgebruik, het is wiskundiger en technischer dan praktische filosofie, dat veel meer over politiek en maatschappij gaat. Europese Studies is een politieke studie, die natuurlijk ook in grote mate over de maatschappij gaat. Filosofie sluit daar verrassend goed op aan. Binding met de maatschappij is belangrijk voor mij, maar ik houd ook van de structuur omdat ik van nature best een chaoot ben.'

'Europese Studies is een politieke en maatschappelijke studie en Filosofie sluit daar goed bij aan.'

Diverse universiteit

'Ik ben blij dat ik aan de UvA ben komen studeren. Soms heb ik het gevoel dat ik op zoek zou moeten naar meer afwisseling of naar een andere universiteit, maar waarom zou ik weggaan? Ik hou van de UvA. Ik vind de UvA een progressieve universiteit, ook op bijvoorbeeld het gebied van diversiteit. Mensen realiseren het zich niet, maar vijftig procent van de studenten hier is eerstegeneratiestudent. Eerstgeneratiestudenten zijn studenten van wie de ouders niet hoogopgeleid zijn. Veel mensen komen van buiten Amsterdam of de Randstad. De definitie die wordt ontleend aan diversiteit vind ik op veel vlakken nog te smal: die spitst zich vaak alleen toe op etniciteit of gender. Maar ook voor mensen uit bijvoorbeeld de Biblebelt of voor andere mensen van wie de ouders niet hebben gestudeerd, is de universiteit een hele nieuwe wereld.'

De Nederlandse taal

'Vorig jaar ben ik een jaar lang commissievoorzitter Onderzoek en Onderwijs geweest in de Centrale Studentenraad (CSR). De UvA is natuurlijk een grote universiteit en iedere faculteit heeft een eigen cultuur, zie daar maar eens zonder obstakels over te heersen. Dit jaar ging de communicatie tussen het bestuur van de UvA en de Studentenraad gelukkig vrij soepel. Ik heb me vooral beziggehouden met de verengelsing van het onderwijs. Een interessante ontwikkeling die me tegelijkertijd zorgen baart. Ik ben voor internationalisering, maar we moeten ervoor waken dat het routine wordt om opleidingen alleen ten dienste daarvan Engelstalig te maken. Taal is ongelofelijk belangrijk: het geeft je inzicht in een bepaalde werkelijkheid. Daar moeten we niet licht mee omgaan. Daarom ben ik initiatiefnemer van een voorstel om een grote online cursus Nederlands op te zetten voor internationale studenten. Dat vergemakkelijkt de toegang tot een taalcursus, die door studenten nog vaak als te duur en te tijdrovend worden gezien. Het zou toch leuker zijn als internationale studenten na vier jaar in Nederland een beetje Nederlands kunnen spreken. Grappig wel, ik kom uit Afghanistan, spreek Perzisch en kom op voor de Nederlandse taal. Wie had dat gedacht?'

'Ik wilde meer weten over Europa, het vreemde continent waar ik met mijn familie was beland.'

Blijven leren

'Mijn familie was bang dat ik nooit zou gaan studeren. Ik heb mijn middelbare school niet afgemaakt en heb eerst een aantal jaar gewerkt. Via een colloquium doctum ben ik toen ik 23 was alsnog toegelaten op de universiteit. In tegenstelling tot veel familieleden koos ik niet voor geneeskunde of rechten, maar voor een studie binnen de geesteswetenschappen. Ach ja, ze zijn het wel gewend dat ik doe wat ik leuk vind. Het feit dat ik niet het keurige pad heb gevolgd, is juist goed en belangrijk voor me geweest. De geesteswetenschappen vind ik geestverruimend: ik kan iedereen aanraden een geesteswetenschappelijke studie te volgen. Omdat ik veel heb gelezen en met kennis bezig ben geweest, heb ik bepaalde inzichten verkregen die ontzettend verrijkend zijn. Wat ik in de toekomst wil doen, weet ik nog niet goed. Schrijven, promoveren, in het onderwijs werken: het kan allemaal. De rode draad is dat het met leren te maken moet hebben.'