Voor de beste ervaring schakelt u JavaScript in en gebruikt u een moderne browser!

Pernette Verschure doet onderzoek op het gebied van epigenetica, waarin ze ook college geeft in de biomedische bachelor- en masteropleidingen. Ze geeft ook les op dit onderwerp in de master Forensic Science en coördineert het research honourstraject voor de bachelor Biomedische Wetenschappen. Daarnaast is ze initiatiefnemer en coördinator van het Europese Horizon 2020 project 'EpiPredict'.

Portret van Pernette Verschure
Pernette Verschure. Foto's: Liesbeth Dingemans

Epigenetica

‘We proberen celgedrag te begrijpen aan de hand van de epigenetische laag. Deze laag bepaalt het unieke functioneren van de verschillende celtypen in ons lichaam. Epigenetische regulatie wordt vastgelegd tijdens embryonale ontwikkeling, maar kan zich ook aanpassen, bijvoorbeeld als we ouder worden. Door veranderingen in het epigenetische patroon kunnen cellen zich conformeren aan veranderde omgevingscondities,’ zo legt Pernette Verschure haar onderzoeksgebied uit. Voor de biomedische wetenschapper is het vooral interessant om te begrijpen waarom cellen veranderen en hoe een ontregelde situatie ontstaat, bijvoorbeeld wanneer cellen ontsporen en op den duur niet meer reageren op een bepaalde therapie en patiënten ongevoelig worden voor de behandeling. ‘Dat komt onder andere voor bij de vorm van borstkanker waar we in het 'EpiPredict' project op focussen. Wij bestuderen de rol van epigenetica in de ontwikkeling van resistentie tegen hormonale behandeling van borsttumoren.’

Pernette Verschure met PhD studenten

Kennis uitwisselen

Voor dat EU project coördineert Verschure een trainingsnetwerk van 11 promovendi waarbij 15 verschillende instellingen in acht verschillende landen betrokken zijn. ‘Iedereen is met een stukje van de puzzel bezig, en al die promovendi komen dan weer bij elkaar om kennis uit te wisselen.’ Het is een manier van werken die Verschure goed ligt: ‘Ik zoek graag verschillende groepen op. Ik vind het een uitdaging om vragen te beantwoorden. Ieder antwoord leidt tot een nieuwe vraag. Hoe meer ik weet, hoe spannender ik het vind om ook vragen te stellen vanuit complementaire disciplines.’

Forensic science

Verschure laat zich daarbij graag leiden door de ontwikkelingen van het moment. ‘Ik heb zelf als student nooit helemaal uitgestippeld wat het beste pad is om veel te bereiken in de wetenschap. Vaak kies ik een richting omdat ik iets heb gehoord op een bijeenkomst of door een ontmoeting, soms een toevallige gebeurtenis…’

Zo ‘rolde’ Verschure in de forensische wetenschappen toen studenten in de Forensic Science master voor hun onderzoeksproject wilden kijken of leeftijd kon worden vastgesteld met behulp van epigenetische kennis. ‘De andere docenten en ik vonden dat zo interessant dat we samen met het NFI een onderzoeksproject zijn gestart. Inmiddels kunnen we op basis van DNA in het bloed leeftijd voorspellen binnen een periode van ongeveer vier jaar,’ vertelt ze. Ook is ze nu voorzitter van de examencommissie voor de Forensic Science master en adviseur van het Co van Ledden-Hulsebosch Centre for Forensic Science. ‘Het is een goed voorbeeld van hoe onderwijs en onderzoek hand in hand gaan.’

Spannende ontwikkelingen

Nieuwe onderzoekstechnieken brengen veel nieuwe mogelijkheden met zich mee. ‘Spannend’ volgens Verschure, die verwacht dat de tijd rijp is om grote stappen te maken nu er in de levenswetenschappen zoveel mogelijk is. Technieken zoals CRISPR/Cas editing, single molecule imaging en uiterst nauwkeurige genome sequencing, maar ook computer modellering en bioinformatica maken het mogelijk om lastige vragen te doorgronden. Er zit wel een keerzijde aan: ‘Het is niet eenvoudig om expert te zijn in al deze technieken. Je kan niet alles. Je móét samenwerken. Samenwerken met onderzoekers vanuit andere disciplines vind ik zelf heel inspirerend. Ik denk dat het belangrijk is voor studenten om zich te realiseren dat je kennis uit verschillende disciplines moet kunnen begrijpen en kunnen toepassen om verder te komen.’

Zoveel mogelijk kennis opdoen

En dat is natuurlijk ook een uitdaging voor de docent: ‘De vraag is waar je studenten in gaat opleiden, want ze moeten uiteindelijk toch wel een bepaalde expertise opbouwen en niet van alles maar een beetje weten. Het is de taak van docenten om het goede plaatje te geven, zij weten waar de focus ligt in de bredere context.’

‘Hoe dan ook zou ik er als student voor kiezen om, zolang het nog kan, zoveel mogelijk kennis op te doen,’ besluit Verschure. ‘Dat je begrijpt waar andere vakgebieden het over hebben en wat de uitdagingen zijn. Dat is uiteindelijk ook hoe we tot doorbraken komen, door over de grenzen van ons eigen vakgebied heen te kijken.’