De jury koos voor Sánchez Abenante vanwege zijn grondige experimentele onderzoek naar de beperkingen van een veelgebruikte techniek voor het detecteren van Egyptisch blauw. De vier andere genomineerden voor de Migelien Gerritzen Scriptieprijs waren Alicia Koch, met een onderzoek naar het herkennen van originele zilveren kettingen aan gebruiksvoorwerpen uit de Lage Landen uit de periode 1500–1800; Eva Sol, met een onderzoek naar de historische afwerklagen van een naoorlogse woontoren in het Hansaviertel in Berlijn; Sophia Lee, met een onderzoek naar Palembang lakwerk uit Sumatra, Indonesië; en Stephanie Sailer, met een onderzoek naar een zeldzaam achterglasschilderij van Jacques Daguerre.

Het onderzoek van Sánchez Abenante richtte zich op de detecteerbaarheid van Egyptisch blauw met behulp van Visible-Induced Luminescence (VIL)-beeldvorming, een standaardtechniek voor het aantonen van dit pigment. Aanleiding voor het onderzoek waren negatieve resultaten bij VIL-onderzoek van delen van het Dodenboek van Qenna, terwijl met andere analysetechnieken wel Egyptisch blauw was aangetoond. Met behulp van een uitgebreid onderzoek met proefmodellen toonde Sánchez Abenante aan dat verschillende factoren de detectie van de nabij-infrarode fotoluminescentie van het pigment kunnen onderdrukken. Het sterkste effect werd waargenomen bij koolstofhoudende materialen: een concentratie van slechts 10% leidde al tot een volledig verlies van detecteerbare luminescentie. Het onderzoek toont de beperkingen aan van deze techniek bij het identificeren van Egyptisch blauw.

Rijksmuseum Migelien Gerritzen Scriptieprijs

Sinds 2013 reikt het Rijksmuseum de Migelien Gerritzen Scriptieprijs uit aan een masterstudent Conservering en Restauratie van Cultureel Erfgoed van de Universiteit van Amsterdam. De prijs bestaat uit een geldbedrag van € 1.000. De winnaar wordt aangemoedigd de resultaten van het onderzoek te publiceren.,

De prijs is een initiatief van het Migelien Gerritzen Fonds/Rijksmuseum Fonds. Dit fonds is opgericht ter nagedachtenis aan Migelien Gerritzen, dankzij een genereus legaat dat na haar overlijden beschikbaar werd gesteld. Het fonds ondersteunt onderwijsprojecten op het gebied van conservering, restauratie en technische kunstgeschiedenis.

Conservering en restauratie aan de UvA

De Universiteit van Amsterdam biedt als enige universiteit in Nederland een opleiding tot conservator-restaurator aan die voldoet aan de Europese standaarden. Het is een interdisciplinaire masteropleiding voor studenten met een passie voor cultureel erfgoed die theorie en praktijk willen combineren. Het opleidingstraject begint met de tweejarige masteropleiding Conservering en Restauratie van Cultureel Erfgoed, die bestaat uit negen restauratiespecialisaties en een afstudeerrichting Technische Kunstgeschiedenis. Na succesvolle afronding van de masteropleiding vervolgen studenten hun opleiding tot conservator-restaurator met de tweejarige vervolgopleiding (Advanced Professional Programme).