Camiel studeerde Economie & Bedrijfskunde aan de UvA. Als buitenstaander zou je misschien denken: logische keuze als je het familiebedrijf wil gaan voortzetten. Maar dat zat er niet achter, vertelt hij lachend: ‘Het kwam natuurlijk wel goed uit, maar het was niet de reden dat ik het deed.’
Eenmaal aan het studeren kwam hij er toch achter dat zijn achtergrond wel goed van pas kwam. ‘Tijdens de studie kregen we steeds vaker praktische opdrachten die we moesten gaan uitvoeren bij bedrijven. En dan kwam het natuurlijk wel goed uit om dat bij Kesbeke te doen.’
Zo leerde hij meer over het bedrijf waarin hij was opgegroeid en werd hij steeds enthousiaster. Maar dat moest wel groeien: ‘Toen ik jonger was, vond ik het familiebedrijf niet interessant. Ik vond augurken toen nog niet zo sexy. Maar ik hoe meer ik erover te weten kwam, hoe leuker ik het vond. Daar ben ik de UvA hartstikke dankbaar voor.’
Uiteindelijk is het de bedoeling dat Camiel, samen met zijn broer Silvian, het roer over zal nemen bij Kesbeke.
Maar zo ver is het nu nog niet: ‘Er gaat een heel opleidingstraject aan vooraf dat we samen hebben uitgestippeld. Met cursussen en bijvoorbeeld ook met een persoonlijkheidstest. Want je kent elkaar natuurlijk als familie, maar het is heel wat anders om samen een bedrijf te leiden. Dus zo kunnen we straks een rolverdeling maken: ik vooral op kantoor en Silvian meer operationeel.’
Had hij die master aan de UvA dan nog wel nodig? Camiel lacht: ‘Ja kijk, stel de fabriek brandt af en ik kom op straat te staan, dan is het toch een fijn idee om een diploma te hebben. Dan heb je altijd je papieren nog.’
En behalve een vangnet bracht zijn master aan de UvA hem ook kennis die hij nu direct kan toepassen bij Kesbeke. ‘Wat ik denk ik vooral heb meegenomen van mijn tijd aan de UvA, is dat je op een andere manier leert denken aan de universiteit. Voordat je een beslissing neemt tóch even kritisch nadenken en analyseren.’