Noortje de Leij is docent moderne en hedendaagse kunstgeschiedenis en -theorie aan de Universiteit van Amsterdam. Haar onderzoek richt zich op avant-gardekunst, marxistische esthetica en kritische theorie, met een bijzondere focus op de politieke dimensies van esthetische vorm. Centraal in haar werk staat de vraag hoe kunst kan functioneren als vorm van sociale kritiek, en hoe esthetische praktijken maatschappelijke en politieke spanningen articuleren en herconfigureren.

Zij promoveerde aan de Amsterdam School for Cultural Analysis op een proefschrift over de filosofische grondslagen van kritiek in het tijdschrift voor kunstkritiek en -theorie October, dat zij analyseert in relatie tot poststructuralistische theorie en marxistische tradities van immanente kritiek, met een nadruk op de erfenis van de Frankfurter Schule.

Haar huidige onderzoek richt zich op marxistische benaderingen van kunst en onderzoekt hoe verschillende twintigste-eeuwse kunstpraktijken klassieke marxistische begrippen—zoals arbeid, vervreemding, reïficatie en het proletariaat—esthetisch herconfigureren en de spanningen daarin zichtbaar maken binnen uiteenlopende historische en politieke contexten.

Naast haar academische werk is zij actief als kunstcriticus en redacteur. Zij werkte eerder als redacteur voor De Witte Raaf en is momenteel redacteur bij Krisis: Journal for Contemporary Philosophy.