Aholi So is promovendus en sinoloog. Zijn onderzoeksinteresse ligt in de continuïteit en duurzaamheid van cultureel erfgoed van minderheden, met name “contested” en 'bedreigd' erfgoed. Hij onderzoekt hoe Nederlandse beoefenaars van Chinese afkomst(en) invloed uitoefenen op de vormgeving van Chinese culturele erfgoedtaalpraktijken in het hedendaagse Nederland.

Erfgoedpraktijken worden van generatie op generatie doorgegeven, maar elke overdracht is uniek. Deze praktijken hebben betekenis voor individuen, gemeenschappen en landen, maar worden ook door anderen verschillend geïnterpreteerd. Inzicht in deze verschillen helpt ons te begrijpen hoe erfgoed sociale groepen zowel kan verbinden als verdelen. Met mijn onderzoek wil ik bijdragen aan een dieper begrip van deze dynamiek en mensen dichter bij elkaar brengen in gesprekken rondom erfgoed. Ik onderzoek de dynamiek die de continuïteit van cultureel erfgoed op individueel niveau vormgeeft en ben met name geïnteresseerd in hoe beoefenaars van culturele minderheidserfgoedpraktijken in Nederland zich in hun dagelijkse omgeving navigeren en hun erfgoed in stand houden in het heden.

Erfgoed is inherent contested: hedendaagse actoren en instituten promoten vaak specifieke interpretaties van het verleden, waardoor de omstandigheden worden bepaald waaronder mensen hun erfgoed kunnen beoefenen en doorgeven. Binnen deze omstandigheden nemen beoefenaars zelf beslissingen over hoe hun erfgoed er in de toekomst uit zal zien. De vorm van erfgoed die ik onderzoek is talig erfgoed (taal) met een focus op de actieve rol van de beoefenaars ervan. Momenteel onderzoek ik hoe Nederlandse beoefenaars van Chinese afkomst(en) hun talig erfgoed begrijpen en ermee omgaan en hoe dit vorm geeft aan hun identiteit waarbij Chinees Mandarijn Chinees en de Volksrepubliek China steeds een prominentere rol speelt op wereldniveau.

Door de perspectieven van de beoefenaars zelf en de uitdagingen waarmee zij worden geconfronteerd centraal te stellen, wil ik met mijn werk erfgoedprofessionals en beleidsmakers informeren en de stemmen versterken die lange tijd ondervertegenwoordigd zijn geweest in het publieke en academische debat. Ik geloof dat dit zal bijdragen aan de discussies over het behoud van cultureel erfgoed, sociale cohesie en de rol van erfgoed in diverse samenlevingen zoals Nederland.