Met de opkomst van de vrouwenbeweging in de jaren zeventig van de vorige eeuw is geweld tegen vrouwen op de maatschappelijke en politieke agenda gekomen. Het haalt de media en verrijkt de taal. Ga maar na: het blijf-van-mijn-lijfhuis kwam in de Van Dale. Dankzij overheidssteun zijn er opvanghuizen en Veilig Thuis-bureaus. Geweld dat aanvankelijk werd gedoogd is inmiddels strafbaar, bijvoorbeeld verkrachting in het huwelijk (1991) en belaging (2000). Sinds 2016 is een Europees mensenrechtenverdrag op dit terrein van kracht (Istanbul Conventie).

Kortom: er hebben historische verschuivingen plaatsgevonden. Het geweld is erkend als een vorm van discriminatie van vrouwen: gendergerelateerd geweld. De overheid is verplicht tot speciale maatregelen ter preventie van  geweld tegen vrouwen en huiselijk geweld. Maar precies die verschuiving van inzicht  staat her en der ook ter discussie. Hangt geweld tegen vrouwen samen met ongelijkheid? Met discriminatie? Er is toch gelijkberechtiging? Römkens gaat tijdens haar oratie in op deze en andere vragen.

Mw. prof. dr. R.G. Römkens: Bestemd voor binnenlands gebruik. De invloed van vrouwen- en mensenrechtenbeweging op debat en aanpak gender gerelateerd geweld in Nederland.