In zijn oratie zet Lindauer aan de hand van drie casussen uiteen wat de kinder- en jeugdpsychiatrie en in het bijzonder de wetenschap kan betekenen voor deze psychisch kwetsbare kinderen, jongeren en hun ouders. Er wordt wel gezegd dat kinderen de toekomst hebben, maar helaas maken zij regelmatig traumatische gebeurtenissen mee zoals seksueel misbruik, verwaarlozing, huiselijk geweld. Deze gebeurtenissen hebben grote impact op de ontwikkeling van kinderen en jongeren, nu en op latere leeftijd. Vroege herkenning, screening op klachten en ontwikkelingsproblemen, diagnostiek en behandeling zijn daarbij essentieel.

Aan de hand van allerlei onderzoeksprojecten uitgevoerd door de afdeling wordt ingegaan hoe het klinisch wetenschappelijk en fundamentele onderzoek bijdragen aan gevalideerde screenings- en diagnostische instrumenten, inzicht in onderliggende werkingsmechanismen van psychische stoornissen en (voorspellers van) behandeleffecten. Samenwerking tussen klinisch werkenden en onderzoekers is onontbeerlijk om klinische vragen om te zetten in verantwoorde onderzoeksprojecten en de implementatie van de resultaten in de klinische praktijk. Door forse bezuinigingen en de transitie van de Jeugdzorg is de academische/specialistische kinder- en jeugdpsychiatrie onder zware druk komen te staan, terwijl de ontwikkelde kennis en expertise goed kan worden ingezet om doelmatigheid van zorg te bereiken.

Dhr. prof. dr. R.J.L. Lindauer, hoogleraar Kinder- en jeugdpsychiatrie: Het psychisch kwetsbare kind: onze gezamenlijke zorg!