Je zou verwachten dat na de gevolgen van het DES-drama (1947-1976) voortaan voorzichter omgegaan zou worden met het gebruik van medicijnen en IVF-technieken. Helaas blijkt dat niet altijd zo te zijn. De druk is groot om nieuwe testen en behandelmethoden snel in te voeren. Het paar met kinderwens en de behandelaar willen álles proberen om het zo gewenste kind te krijgen. Goddijn noemt enkele voorbeelden van te vroeg reeds breed toegepaste tests en behandelingen: de chromosoomdiagnostiek bij paren met meerdere miskramen, en de toevoeging van tamoxifen of letrozol aan de hormoonstimulatie bij vrouwen met borstkanker die eicellen laten invriezen.

Door snel te starten met de toepassing is het doen van gedegen onderzoek naar de veiligheid en werkzaamheid ernstig bemoeilijkt.  Goddijn: ‘Als een test, medicijn, of techniek eenmaal is ingeburgerd, is het moeilijk om er weer afscheid van te nemen, niet in de laatste plaats vanwege eventuele financiële belangen. We zullen ons ook in de toekomst moeten vergewissen dat de stappen naar brede toepassing goed gaan verlopen.’

Mw. prof. dr. M. Goddijn, hoogleraar Voortplantingsgeneeskunde: Nieuw leven, delicate keuzes in de voortplanting.