Waarom voeren de makers van verslaggevingsstandaarden en bedrijven jarenlange discussies over de locatie van de plaatsing van informatie in een jaarrekening? Waarom negeren zowel bedrijven als analisten de financiële cijfers opgesteld volgens de verslaggevingsregels en maken zij gebruik van alternatieve prestatiemaatstaven? Leidt de recente explosie aan informatie over bedrijven tot betere waarderingen op de aandelenmarkt?

In zijn oratie gaat Veenman dieper in op deze en andere vragen aan de hand van de bevindingen uit recent wetenschappelijk onderzoek. Een van de conclusies die Veenman trekt, is dat het uitgeven van meer informatie niet noodzakelijk leidt tot een efficiëntere markt. Vanwege de beperkte middelen en tijd die investeerders tot hun beschikking hebben, zal in de verslaggeving een duidelijker onderscheid moeten worden gemaakt tussen de direct waarde-relevante informatie en andere essentiële informatie zonder directe link met de fundamentele waarde van een bedrijf. Tevens zullen er in Europa stappen moeten worden gemaakt in de creatie van één platform waarop informatie van alle beursgenoteerde bedrijven beschikbaar is, in gestandaardiseerd formaat, om de efficiënte verwerking van financiële informatie verder te bevorderen.