Tot 2050 zal de productie van kunststof wereldwijd met een factor drie à vier toenemen. Dat biedt geweldige kansen om over te stappen op nieuwe, duurzame materialen, gemaakt uit biomassa of CO2. Als je de functionaliteit benut die al in biomassa aanwezig is, kun je die nieuwe kunststoffen zelfs bijzondere eigenschappen geven. Maar dan moet je er wel voor zorgen dat ze concurreren op prijs en prestatie. En uiteraard moeten ze het milieu minder belasten dan de huidige materialen, aldus Gruter.

De eindgebruiker, de consument, kan een grootschalige transitie naar het gebruik van duurzame materialen afdwingen. Helaas is die voornamelijk in verwarring door de huidige manier van communiceren. Neem onderwerpen als bio-based en bio-degradeerbaar (die niets met elkaar te maken hebben), bio-afbreekbaar versus composteerbaar versus recycling, bio-based productie in competitie met voedsel, en ten slotte biodiversiteit en genetische modificatie. Gruter gaat daarom ook samenwerken met psycholoog Frenk van Harreveld (UvA) en communicatieexpert Bas Haring (Universiteit Leiden) om communicatie in het duurzaamheidsdomein significant te verbeteren. 

Dhr. prof. dr. G.J.M. Gruter hoogleraar Industriële duurzame chemie: The Opportunity of Sustainable Materials.

Deelname

Toegang vrij