Het aantal mannen dat de diagnose prostaatkanker krijgt, neemt al jaren toe en naar verwachting zet deze stijging zich de komende decennia voort. Tegelijkertijd blijft prostaatkanker een van de belangrijkste oorzaken van kankergerelateerde sterfte onder mannen – niet alleen in de westerse wereld, maar ook steeds meer in lage- en middeninkomenslanden. Daarmee is prostaatkanker een wereldwijd gezondheidsvraagstuk geworden.
Deze ontwikkeling roept fundamentele vragen op. We weten dat raciaal bepaalde varianten in het DNA samenhangen met de kans op prostaatkanker, maar hoe deze varianten precies bijdragen, is nog onduidelijk. Bij uitgezaaide, niet meer te genezen prostaatkanker zijn behandelingen die de testosteronspiegel verlagen vaak effectief, maar ze veroorzaken ook aanzienlijke bijwerkingen. Bovendien ontstaat uiteindelijk weerstand tegen bestaande therapieën, waardoor voortdurend behoefte is aan nieuwe, innovatieve behandelopties.
Translationeel onderzoek speelt een sleutelrol bij het vinden van antwoorden. Het verbindt klinische vraagstukken met laboratoriumonderzoek en brengt nieuwe inzichten terug naar de patiëntenzorg. In zijn oratie bespreekt André Bergman de huidige en toekomstige uitdagingen in het beheersen van de prostaatkankerepidemie en laat hij zien hoe diepgaand translationeel en fundamenteel onderzoek kan helpen om weloverwogen keuzes te maken – soms door tijdig “ten halve te keren” in plaats van “ten hele te dwalen”.
Prof. dr. A.M. Bergman, bijzonder hoogleraar Klinisch en translationeel onderzoek van het prostaatcarcinoom: Beter ten halve gekeerd
Deze oratie is hier live te volgen.