Voor de beste ervaring schakelt u JavaScript in en gebruikt u een moderne browser!
Switch to English

Hoogleraar psychiatrie aan de UvA en afdelingshoofd psychiatrie aan het AMC Damiaan Denys wint de Ig Nobel Prize. Denys krijgt de prijs voor het onderzoek dat hij deed naar misofonie: de aandoening waarbij specifieke geluiden, zoals niezen of het ritselen van papier, walging of agressie veroorzaken. Denys krijgt de prijs in de categorie geneeskunde.

Portretfoto Damiaan Denys
Hoogleraar Damiaan Denys

De Ig Nobel Prize is een parodie op de nobelprijs, waarbij het ogenschijnlijk om vermakelijk onderzoek gaat, terwijl erachter wel degelijk om nuttige en baanbrekende resultaten gaat. Normaliter wordt de prijs uitgereikt door een échte nobelprijslaureaat in een theater in Harvard University.

Sonofurie

Denys was niet de ontdekker van de aandoening. Wel was hij de eerste die een medische beschrijving en medische criteria gaf. Ook deed de naam ‘misofonie’ al langer de ronde. ‘Eigenlijk wilde ik het ‘sonofurie’ noemen, zegt Denys. Mensen die er last van hebben, hebben zelf die naam verzonnen. Er waren een paar kno-artsen die het al eens eerder beschreven hadden. We wilden verwarring voorkomen en hebben die oude naam gekoppeld aan deze nieuwe beschrijving.’

De eerste casus heeft Denys in 2005 beschreven, toen hij als psychiater mensen met dwangstoornissen behandelde. ‘Ik weet nog dat de secretaresse zei: “Je volgende afspraak is er. Maar pas op: ze is gevaarlijk.” Dat kan, maar mensen met dwangklachten zijn zelden gevaarlijk. Toen ik de dame sprak, bleek dat ze enkel enorm agressief wordt als ze iemand hoort niezen. Ik kan het me nog goed herinneren, want het was lente en ik heb hooikoorts.’

UvA-laureaten

2016) die mensen vroeg eerlijk te zijn over hun lieggedrag. Het aantal échte Nobel-laureaten aan de UvA zijn er gelukkig meer: dat zijn er zes.

Livestream

de website van Ig Nobel.

Publicatiegegevens

Schröder A, Vulink N, Denys D (2013) Misophonia: Diagnostic Criteria for a New Psychiatric Disorder. PLoS ONE 8(1). DOI