Wanneer een dichter zich niet aan het reguliere publicatieritme houdt, valt dat misschien in eerste instantie op. ‘Wanneer komt de volgende?’ wordt er gevraagd, zoals men ook naar een tweede kind of een volgende stap in de carrière kan informeren alsof de potentiële toekomst interessanter is dan het concrete nu. Blijft de aankondiging van een nieuwe dichtbundel langer uit, dan verdwijnt de dichter naar de achtergrond. 

Hoewel er steeds minder gelezen wordt en grondstoffen schaars zijn, lijkt een dichter elke twee jaar een goede bundel te moeten schrijven om geprogrammeerd te worden in het literaire circuit. Daarmee lijkt het productiviteitsdenken dat onze maatschappij zo kenmerkt tot in de kunsten te zijn doorgedrongen. In het licht van de huidige ecologische crisis roept deze manier van leven en publiceren steeds meer vragen op. Zou (online) afwezigheid wellicht iets krachtigs kunnen zijn, een afzetten tegen een samenleving die verslaafd lijkt aan groei, productiviteit en aandacht?  

In reactie op deze productiviteitsdruk maakt dichter Maartje Smits een ultiem langzame dichtbundel; lezers ontvangen elke twee maanden een door haar gezet en gedrukt gedicht per post. Dit project is de aanleiding voor dit programma. Naast het inhoudelijke groepsgesprek is deze avond vooral een viering van de poëzie, met veel ruimte voor voordrachten van dichters die geen nieuw werk in de boekhandel hebben liggen.