Grootschalige oplossingen van bovenaf sluiten zelden goed aan bij de uiteenlopende behoeften en ‘culturen’ van academische disciplines. Verandering kan echter kansen bieden wanneer deze wordt vertaald naar positieve, decentrale dynamiek in onderzoek en onderwijs.
Toen Geoffrey Underhill in 1998 werd benoemd, verkeerde de toenmalige Faculteit der Politieke en Sociaal-Culturele Wetenschappen (PSCW) van de UvA in een ernstige crisis. Het aantal inschrijvingen en de financiering daalden, de publieke en studentperceptie van de kwaliteit was ongunstig en de institutionele omgeving veranderde ingrijpend.
Een nieuwe wet op het universitair bestuur was van kracht en vier faculteiten moesten van bovenaf tot één faculteit worden samengevoegd. ‘Schaalvoordelen’ waren het modewoord van de dag, maar instellingen en plannen om de nieuwe doelen te realiseren ontbraken. In zijn afscheidscollega gaat Underhill hierop in.
Hoe wist het domein Sociale Wetenschappen van de UvA deze schijnbaar existentiële obstakels te overwinnen? Hoe veranderden onderzoek en onderwijs van een lokaal probleem in mondiale erkenning en hoge posities in rankings?
Underhill blikt terug op hoe externe bedreigingen steun mobiliseerden om de ernstigste centralistische ingrepen te vermijden, groei uit de crisis mogelijk te maken en standaarden en beleid te ontwikkelen die zich binnen de universiteit verspreidden. Vele gewaardeerde collega’s deelden en hielpen deze idealen in de loop der jaren te verwezenlijken.
Prof. dr. G.R.D. Underhill, hoogleraar International governance: Stepping into the Same River Twice.
Dit afscheidscollege is hier live te volgen.