In zijn onderzoek houdt Huitink zich onder meer bezig met de vraag hoe antieke auteurs in hun geschiedverhalen samenhang en betekenis geven aan wat in feite een verzameling losse gebeurtenissen is. Hoe laten zij lezers het verleden overdenken, voelen en beoordelen? Daarnaast bestudeert hij de Griekse en Latijnse retorische traditie, waarin de Grieken en Romeinen zelf nadenken over de effecten van taal en over manieren van lezen.

‘In tractaten en handboeken zie je dat zij verbeelding en leeservaring vaak op een verrassend “lichamelijke” manier benaderen,’ vertelt Huitink, ‘die sterk overeenkomt met moderne cognitieve theorieën over “embodiment”. Vanuit die invalshoek ben ik – onder meer binnen het NWO-Zwaartekrachtprogramma Anchoring Innovation – mijn werk verder gaan uitbreiden naar de sociale psychologie van de antieke wereld, ook weer in dialoog met hedendaagse concepten.’

De Oudheid als klankbord

In zijn onderwijs vindt de hoogleraar het belangrijk dat studenten Griekse en Latijnse taal en cultuur goede lezers worden: nauwkeurig en gevoelig voor taal, retoriek en context.In de opleiding Oudheidwetenschappen ligt de nadruk op de antieke wereld over een lange periode en in haar volledige geografische spreiding. ‘Binnen Oudheidwetenschappen – een opleiding die we samen met archeologen en historici vormgeven – werken we aan grote, interdisciplinaire vragen over die “lange Oudheid”’, vertelt hij.

‘We kunnen niet simpelweg “lessen trekken” uit de Oudheid, maar de antieke wereld kan wel dienen als een klankbord op afstand. Door te bestuderen hoe Grieken en Romeinen met moeilijke vraagstukken omgingen, en hoe afhankelijk zij waren van hun eigen begrippenkaders en aannames, scherpen we onze blik op het heden. Zo leren we namelijk ook de historische bepaaldheid van onze eigen aannames herkennen.’

Kritische blik op erfenis

Huitink kijkt uit naar zijn nieuwe rol als hoogleraar. ‘De UvA kent een lange en sterke traditie in de studie van het Grieks en Latijn, die we tegenwoordig samen met onze collega’s van de VU invullen in gezamenlijke BA- en MA-programma’s. Ik zie ernaar uit om samen met ons diverse team verder vorm te geven aan de klassieken in Amsterdam.’

‘Ik vind het belangrijk dat we vanuit sterke disciplinaire expertise bijdragen aan de geesteswetenschappen als geheel. Grieken en Romeinen spelen daarin nog altijd een grote rol – niet omdat wij automatisch de “erfgenamen” zouden zijn van die klassieke traditie, maar omdat de Grieken en Romeinen in de westerse geschiedenis steeds weer bewust zijn geclaimd en gebruikt voor allerlei doeleinden, for better and for worse. Een kritische blik op die erfenis blijft noodzakelijk.’