Voor de beste ervaring schakelt u JavaScript in en gebruikt u een moderne browser!
Je gebruikt een niet-ondersteunde browser. Deze site kan er anders uitzien dan je verwacht.

Schalkwijk studeerde Publieksgeschiedenis aan de UvA en is tegenwoordig adviseur van het Historisch College FNI bij V&VN (beroepsvereniging voor verpleegkundigen en verzorgenden) en directeur van FNI.nl, een online museum over de geschiedenis van verpleging en verzorging. Als onderdeel van de prijs krijgt hij ondersteuning bij het uitwerken van zijn plan, dat door de coronacrisis actueler is dan ooit: een brug slaan tussen verpleegkundigen en historici.

Verhalen van verpleegkundigen  

‘Verpleegkundigen verzetten gigantisch veel werk en krijgen daar tijdens deze crisis ook wel waardering voor,’ legt Schalkwijk uit, ‘maar de ervaring leert dat die waardering niet duurzaam is. Sla de geschiedenisboeken er maar op na: in de geschiedschrijving van bijvoorbeeld de Spaanse griep komen verpleegkundigen nauwelijks aan bod. Daar ligt een rol voor historici, om de verhalen van verpleegkundigen onder de aandacht te brengen en zo het maatschappelijke besef te vergroten van hoe belangrijk hun werk is.’

Het liefst zou Schalkwijk bijeenkomsten organiseren om historici nader kennis te laten maken met de zorg, maar vanwege corona is dat ingewikkeld. Hij denkt nu aan alternatieven, zoals een podcastserie waarin historici en verpleegkundigen met elkaar in gesprek gaan. Daarnaast roept hij studenten Geschiedenis op zich in de zorg te verdiepen. ‘Wie nog een leuk scriptieonderwerp zoekt: stuur me eens een mailtje, er zijn genoeg onderwerpen uit de verpleegkunde die schreeuwen om een historische blik.’

Master Publieksgeschiedenis

Zelf specialiseerde Schalkwijk zich tijdens zijn studie in de medische geschiedenis; hij studeerde af op een onderzoek naar HIV/AIDS in Nederland. Tijdens zijn master Publieksgeschiedenis leerde hij hoe je met geschiedenis een breed publiek kunt bereiken. ‘Ik ben Publieksgeschiedenis gaan doen omdat ik merkte dat het hele academische me niet zo lag. Ik wilde vooral ook anderen enthousiast maken voor geschiedenis, bijvoorbeeld via tentoonstellingen, video of websites. Die vertaalslag maken, steeds bezig zijn met hoe je mensen meekrijgt in je onderzoek, dat vind ik ontzettend leuk. De vaardigheden die ik tijdens mijn master heb opgedaan hebben me echt gebracht waar ik nu ben.’

Over de prijs

De Jonge Historicus van het Jaar is een talentontwikkelingsprijs die wordt toegekend door Stichting Jonge Historici. De winnaar is een jaar lang het boegbeeld van de stichting en krijgt ondersteuning om een eigen plan uit te werken dat bijdraagt aan het zichtbaar maken van jonge historici in de maatschappij. Ook de winnaars van 2017 (Kayleigh Goudsmit) en 2018 (Lise Koning) hebben aan de UvA gestudeerd.